Sunday, 17 January , 2021
امروز : یکشنبه, ۲۸ دی , ۱۳۹۹ - 1 جماد ثاني 1442
شناسه خبر : 2747
  پرینتخانه » اخبار, تازه‌ها, فرقه‌های نوظهور, مقالات تاریخ انتشار : ۲۵ آبان ۱۳۹۹ - ۵:۴۷ |

رسوایی‌های «اوشو»

در دهه ۱۹۸۰، اعضای«راجنیش»، آشرام خود را در گرماگرم میدان مجادله با افراد محلی در اُرگون مرکزی یافتند.این جنبش توسط یک معلم مذهبی هندی به نام «بهاگوان‌شریراجنیش» آغاز شده بود.
رسوایی‌های «اوشو»

در دهه ۱۹۸۰، اعضای«راجنیش»، آشرام خود را در گرماگرم میدان مجادله با افراد محلی در اُرگون مرکزی یافتند.این جنبش توسط یک معلم مذهبی هندی به نام «بهاگوان‌شریراجنیش» آغاز شده بود.راجنیش، افکاری را از شرق و غرب با هم ترکیب کرده و به معجونی سکرآور مبدل نموده بود و طی سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰، موفق به جذب هزاران پیرو و شاگردانی وفادار گشت که «سانیاسین» نامیده می‌شدند.راجنیشی‌ها، اغلب به خاطر پوشیدن لباس‌هایی در طیف‌های زرشکی و رقص‌های خلسه‌آمیز در تفکراتشان شهرت داشتند. راجنیش، ظاهری آراسته با ریش داشت و [وقتی سخنرانی می‌کرد] با ملایمت حرف می‌زد.او صاحب ۹۳ اتومبیل رولز رویس بود و طبق نظر بسیاری، نمونه بارز یک رهبر جذاب. بیشتر هوادارانش اهل غرب اروپا و ایالات‌متحده بودند.جنبش او بیشتر، جنبشی روان‌درمانی تجربی و فکری بود تا مذهبی.در سال ۱۹۸۱، راجیش و پیروانش به خاطر روابط جنسی، لباس‌های نامناسب، استعمال مواد مخدر و عدم پرداخت مالیات، محل شکل‌گیری گروه در پونای(اکنوی پون) هند را ترک و به ایالات متحده کوچ کردند و در نهایت در «رسوتای آنته‌لوپ»(واقع در اورگون) ساکن شدند.درآنجا تصمیم به ساخت یک آشرام[معبد] بزرگ گرفتند اما به دلیل برخوردهای نامناسبی که با افراد محلی داشتند، بار دیگر رسوایی به بار آوردند.
باز هم رسوایی‌ها به سرعت منتشر شد. تا پاییز سال ۱۹۸۵، برخی پیشوایان اصلی آن‌ها از آلمان گریختند، بعدها بازداشت و به اعمال ناشایست متهم شدند.پس از اثبات اتهامات تقلب در مهاجرت، شنود، طراحی مسمومیت عمومی با باکتری سالمونلا، آتش‌زنی و یورش به مأموران دولتی، نفر دوم گروه راجنیش به نام «آناند شیلا» مدت سه سال در یکی از زندان‌های آمریکا حبس شد. در نوامبر سال ۱۹۸۵، به دلیل نقض قوانین مهاجرت، بار دیگر راجنیش، دیپورت شد.این جنبش، اندکی پس از جدایی و مرگ مرموز پیشوای مذهبی آن در اوایل سال ۱۹۹۰ در سن ۵۸ سالگی، تحلیل رفت.با این حال در دوران حاضر، جنبشی که از نو نامگذاری، احیا و بازسازی شده، مرکزی بسیار فعال در هندوستان و دیگر نقاط جهان از جمله «سدونا»، «آریزونا»، «مارین کاونتی» و «کالیفرنیا» دارد. راجنیش که خود را مدام به‌روز می‌کرد و نامش را نیز تغییر می‌داد، در زمان مرگ خود را «اوشو» نامید؛ نامی که اکنون بر آشرام«جدید» او گذاشته‌اند؛ یعنی جامعه بین‌المللی اوشو یا آنچه اخیراً استراحتگاه مراقبه اوشو نامیده می‌شود.
در پاییز سال ۲۰۰۱، بار دیگر گروه راجنیش به واسطه علاقه شورانگیز آمریکا به بیوتروریسم در خبرگزاری‌ها مطرح شد. گروه راجنیش که حداقل برای بسیاری تا آن زمان، ناآشنا بود، در کتاب «میکروب‌ها» مورد بحث و بررسی قرار گرفت. کتابی که پس از واقعه ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ و حملاتی که موجب انتشار سیاه‌زخم شد، مورد توجه بسیار قرار گرفت و در گزارش‌های تلویزیونی مختلف مطرح شد.این گروه در اولین فاجعه مربوط به جنگ‌های بیولوژیکی در خاک ایالات‌متحده، دست داشت. اعضای گروه برای اثبات جایگاه سیاسی خود در روستای اُرگون، ده‌ها بوفه و میز سالاد را در حوالی «دیلز» به باکتری سالمونلا آلوده کرده بودند تا افراد محلی را بیمار ساخته و مانع رأی دادن آن‌ها شوند. هیچ‌کس کشته نشد اما حدود ۷۵۰ نفر به بیماری‌های گوارشی و مشکلات جسمانی دیگر مبتلا گشتند.

| منبع خبر : آرشیو فصلنامه روشنا
به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.