Sunday, 27 September , 2020
امروز : یکشنبه, ۶ مهر , ۱۳۹۹ - 7 صفر 1442
شناسه خبر : 2343
  پرینتخانه » اخبار, تازه‌ها, فرقه‌های نوظهور تاریخ انتشار : ۰۸ خرداد ۱۳۹۹ - ۶:۱۶ |

اوشو و عرفان بی خدایی

یکی از موضوعاتی که در عرفان‌های کاذب به آن اشاره می‌شود هدف و غایت یا همان کمال انسانی است. برخلاف عرفان‌های دینی که هدف رسیدن رسیدن به خدا می‌داند، بسیاری از فرقه‌ها غایت و هدف نهایی را کسب رضایت، خشنودی مادی و شادمانی مطرح می‌سازند. موضوع «غایت» در مکتب اشو دیدنی‌تر است. اشو به گفتۀ […]

اوشو و عرفان بی خدایی

یکی از موضوعاتی که در عرفان‌های کاذب به آن اشاره می‌شود هدف و غایت یا همان کمال انسانی است. برخلاف عرفان‌های دینی که هدف رسیدن رسیدن به خدا می‌داند، بسیاری از فرقه‌ها غایت و هدف نهایی را کسب رضایت، خشنودی مادی و شادمانی مطرح می‌سازند.

موضوع «غایت» در مکتب اشو دیدنی‌تر است. اشو به گفتۀ خودش خدا را هدف نمی داند و اصولاً به خدا علاقه‌مند نیست.(۱) آن‌چه برای او مهم است، به تعبیر خودش «عشق» است و خدا چون ابزار رسیدن به عشق است، اهمیت پیدا می کند؛ البته هم خدا و هم مذهب، خود در پی شادمانی از راه می­رسند. (۲)

او تأکید دارد که هدف عارف، خدا نیست؛ بلکه تنها هدف، عشق است؛ اساساًعارف با خدا کاری ندارد اما در مسیر خود خدا را هم در‌می‌یابد. عارف در جست و جوی شادمانی به زندگی روی می‌آورد. او پروای خدا در سر ندارد، او در جست و جوی شادمانی است. بنابراین، عرفان هیچگونه باوری در مورد بی‌خدایی یا با‌خدایی ندارد.(۳)

۱.اشو، دل به دریا بزن، ص ۳۱.
۲. الماس­های اشو، ص ۲۵.
۳.اشو، پرواز در تنهایی، ص ۶۰.

به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.