Monday, 24 February , 2020
امروز : دوشنبه, ۵ اسفند , ۱۳۹۸ - 1 رجب 1441
شناسه خبر : 1848
  پرینتخانه » اخبار, بهائیت, تازه‌ها تاریخ انتشار : ۲۷ آذر ۱۳۹۸ - ۱۰:۵۰ |

اوج منازعات روحانیت با بهائیت

اوج منازعات روحانیت و دولت بر سر موضوع بهائیت در عصر پهلوی و در سال ۱۳۳۴ ش، روی داد که افزون بر درگیر شدن آیت‌الله بروجردی و آقای فلسفی و همین طور سید نورالدین شیرازی در این ماجراها، بسیاری از روحانیون و شخصیت‌های دیگر نیز وارد عرصه مبارزه علیه بهائیت شدند. (۱) در آن سال […]

اوج منازعات روحانیت با بهائیت

اوج منازعات روحانیت و دولت بر سر موضوع بهائیت در عصر پهلوی و در سال ۱۳۳۴ ش، روی داد که افزون بر درگیر شدن آیت‌الله بروجردی و آقای فلسفی و همین طور سید نورالدین شیرازی در این ماجراها، بسیاری از روحانیون و شخصیت‌های دیگر نیز وارد عرصه مبارزه علیه بهائیت شدند. (۱)

در آن سال حجت الاسلام فلسفی با توافق آیت‌الله بروجردی در ماه مبارک رمضان، مسئله بهائی‌ها را در سخنرانی‌های مسجد شاه که به طور مستقیم از رادیو پخش می‌شد، مطرح کرد. البته وی برای ایراد این سخنرانی‌ها توافق محمدرضا پهلوی را نیز کسب کرده بود. (۲) او در یک سخنرانی می‌گوید:«اعلیحضرت! مملکت ما این همه طبیب مسلمان دارد، مردم ناراحت هستند از این که دکتر ایادی بهائی طبیب مخصوص شماست. او را عوض کنید.» با پخش سخنان مهیج و افشاگرانه‌ی فلسفی از رادیو، مردم یکباره خروشیدند و تظاهراتی علیه بهائیان به راه انداختند.

۱٫رسول جعفریان، جریان‌ها و سازمان‌های مذهبی- سیاسی ایران، ص ۱۸۸٫
۲٫- علی دوانی، خاطرات حجت الاسلام فلسفی، ص ۱۹۰٫

به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.