Thursday, 24 October , 2019
امروز : پنج شنبه, ۲ آبان , ۱۳۹۸ - 24 صفر 1441
شناسه خبر : 1436
  پرینتخانه » اخبار, ادیان, تازه‌ها, تازه‌های شبکه‌های اجتماعی تاریخ انتشار : ۰۴ مرداد ۱۳۹۸ - ۱:۳۳ |

قره‌کلیسا» را دریابیم

شصت و پنج سال است که واپسین روزهای نخستین ماه از گرم‌ترین فصل سال، شور و هیجانی در یکی از قدیمی‌ترین اماکن تاریخی کشور برپا می‌شود؛ «قره‌کلیسا»ی چالدران، میعادگاه مسیحیان -از نقاط مختلف- ایران و جهان است تا‌ مراسم آیینی «باداراک» را تحت خاص‌ترین شرایط ممکن در دل یک کشور اسلامی، با آزادی و امنیت […]

قره‌کلیسا» را دریابیم

شصت و پنج سال است که واپسین روزهای نخستین ماه از گرم‌ترین فصل سال، شور و هیجانی در یکی از قدیمی‌ترین اماکن تاریخی کشور برپا می‌شود؛ «قره‌کلیسا»ی چالدران، میعادگاه مسیحیان -از نقاط مختلف- ایران و جهان است تا‌ مراسم آیینی «باداراک» را تحت خاص‌ترین شرایط ممکن در دل یک کشور اسلامی، با آزادی و امنیت کامل برگزار نمایند.
در شماره‌های پیشین فصلنامه، گزارش‌های نسبتاً مفصلی از جزئیات برپایی این مراسم، همراه با تصاویر و انعکاس دیدگاه‌های کارشناسانان و شرکت‌کنندگان، منتشر گردید و هدف این یادداشت کوتاه، اشاره به جنبه دیگری از این رویداد است که چه‌بسا می‌باید بیش از آنچه اکنون هست، برجسته شده، در افکارعمومی جهان، بازتاب داده شود.
نیک واقفیم که هجمه‌های حقوق‌بشری جریان‌های معاند داخلی و خارجی، از جمله فرقه مسیحیت‌تبشیری در خصوص نقض حقوق اقلیت‌های دینی، به‌خصوص مسیحیان در ایران، طی سال‌های اخیر، شدت بیشتری یافته و علاوه بر تحرکات رسانه‌ای گسترده، شاهد ارائه گزارش‌های جهت‌دار به محافل –به‌اصطلاح- حقوق‌بشری بوده‌ایم. این مهم، ضرورت انعکاس واقعیت‌های جاری در خصوص زندگی مسیحیان ایران را بیش از پیش، برجسته می‌سازد.
رویداد بزرگی چون «قره‌کلیسا»، ظرفیت خوبی برای شفاف‌سازی در این حوزه دارد که متأسفانه تا به امروز، آن‌طور که باید مورد عنایت قرار نگرفته. کلیسای «طاطائوس مقدس» -از دیدگاه بسیاری از کارشناسان و مورخان- قدیمی‌ترین کلیسای جهان مسیحیت به شمار می‌رود و همین مسئله بر اهمیت این مکان و مراسم مزبور نزد مسیحیان می‌افزاید. این ساختمان که در ابتدا نمازخانه کوچکی بوده، در قرن ۱۷ به کلیسایی بزرگ و مجلل تبدیل شد‌ و در تاریخ ۱۷ تیرماه ۱۳۸۷ به عنوان نهمین اثر تاریخی ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
خوشبختانه، سازمان میراث فرهنگی با مشارکت مستقیم مسیحیان(۱)، تا به امروز حمایت‌های مادی و معنوی مناسبی جهت حفظ و مرمت این مکان صورت داده‌ که همواره مورد اذعان کارشناسان و متولیان مسیحی نیز بوده‌است.
گذشته از ارزش‌های تاریخی، تقدس این مکان و برگزاری مراسم آیینی بزرگداشت یکی از چهره‌های مذهبی مسیحی(طاطائوس مقدس)، اهمیت آن را مضاعف می‌سازد. باید توجه داشت که برگزاری این آیین طی چند روز با حجم زیادی از زوار داخلی و خارجی(۲)، مستلزم حجم بالایی از هماهنگی، برنامه‌ریزی و تخصیص امکانات مادی و معنوی از سوی دستگاه‌های مختلف و متولیان امر است که کیفیت اجرای آن پس از شصت‌وپنج سال، بیش از هر سند دیگری، حکایت از سطح قابل‌قبول طرح‌ها و اقدامات دارد.
ساده نیست! بیش از هزار مسافر از نقاط مختلف کشور و خارج از کشور به این مکان سرازیر می‌شوند. اسکان دادن، تأمین خوراک، آب آشامیدنی، امکانات بهداشتی، برق، امنیت، کنترل عبور و مرور و تسهیلات جاده‌ای، پوشش مناسب جهت فراهم‌سازی فضای اختصاصی برای آزادی کامل مسیحیان در طول این ایام، پوشش رسانه‌ای مناسب مراسم، حضور و نظارت متولیان مسیحی و کشوری بر حسن اجرای مراسم و…، تنها سرفصل‌هایی از الزامات این رویداد بزرگ می‌باشد که در سایه همکاری و هماهنگی نهادهای متولی امر، از سازمان آتش‌نشانی و فوریت‌های پزشکی گرفته تا پلیس و نیروهای تأمین امنیت، محقق می‌گردد.
با وجود برخی خطرات و تهدیدهای گروه‌های تروریستی چون «داعش» در سال‌های گذشته، خوشبختانه این مراسم با امنیت کامل برگزار گردید و امسال نیز شاهد شصت و پنجمین دوره برپایی مراسم باداراک در قره‌کلیسا بودیم. بی‌انصافی و کژاندیشی است اگر بر این حجم از هماهنگی، همراهی، همدلی و وفاق ملی، چشم فروبسته یا آن را کوچک نشان داد؛ اقدامی که برخی رسانه‌های وابسته به جریان‌های برانداز انجام می‌دهند.
مقایسه‌ای سطحی از وضعیت مسیحیان ایران با برخی کشورهای همسایه مانند عربستان‌سعودی، شاید در ادراک این مهم، یاری‌رسان باشد. در حالی‌که مسیحیان ایران و جهان، مراسم آیینی خود را طی چند روز در نهایت اختیار و آزادی کامل در قدیمی‌ترین کلیسای جهان در ایران برگزار می‌کنند، هنوز در برخی کشورها مجوزی برای ساخت کلیسا وجود ندارد،‌ اما از آن‌سو با سران و نمایندگان جریان اوانجلیستی، جلسه برگزار می‌کنند تا حقیقت اهداف و ماهیت مشترکشان هرچه بیشتر نمود پیدا کند.
البته این یک بخش ماجراست و در سر دیگر این طیف، باید نوک حملات انتقادی را به سمت خود نیز نشانه بگیریم؛ به‌هر روی، اهمال و کم‌کاری ما در انعکاس شایسته و بایسته این مهم در افکارعمومی جهان، واقعیتی است انکارناپذیر. بی‌تردید، اگر چنین مراسمی با این حجم از مقدمات، تسهیلات و جزئیات در جایی دیگر از جهان،‌ مثلاً قلب اروپا صورت می‌پذیرفت، تبلیغات کلانی پیرامون آن انجام می‌شد و بازتابی فراتر از واقعیت در رسانه‌ها می‌یافت؛ چنانچه امروز نیز در رویدادهای مختلف، شاهد این امر هستیم.

آزادی کامل مسیحیان –به لحاظ پوشش، اجرای آداب و رسوم سنتی، آیینی و …- در مراسم باداراک و جلوگیری از حضور غیرمسیحیان در این منطقه طی ایام خاص برگزاری مراسم، جلوه‌ای خاص و منحصر به‌فرد از آزادی و اختیار پیروان ادیان توحیدی در کشوری اسلامی است که شاید در تمام جغرافیانی مکانی، فرهنگی و اعتقادی جهان،‌ بی‌بدیل باشد.
جا دارد این واقعیت و ابعاد مختلف آن در ظرفی شایسته عرضه گردد که نه‌تنها خط بطلانی خواهدبود بر ادعاهای نقض ‌حقوق‌ اقلیت‌های دینی در ایران، بلکه نوعی ادای دِین و احترام به جایگاه مسیحیان ایرانی است که همواره ایران را موطن خود دانسته و با رشادت در جبهه‌های نبرد سخت و نرم، جلوه‌ای تأثیرگذار از همزیستی مسالمت‌آمیز با هموطنان مسلمان خود به نمایش گذاشته‌‌اند.

پی‌نوشت:
۱٫ برای نمونه، سرکار خانم «شرلی آودیان»، از مسیحیان ارمنی، سال‌هاست مدیریت پایگاه میراث جهانی کلیساهای ایران را عهده‌دار هستند.
۲٫ مسیحیان زیادی از کشورهای فرانسه، ‌چین، سنگاپور، ارمنستان، نروژ و… در این ایام به قره‌کلیسا سفر می‌کنند.

|
به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.