.
  • ارسال به دوستان
نام ارسال کننده :  
ایمیل ارسال کننده:
نام دریافت کننده :
ایمیل دریافت کننده :  
موضوع ایمیل :
کد تصویری :
 
1396/11/20 جمعه
نقدی بر نقد آقای رائفی‌پور در خصوص دراویش‌گنابادی
خلط مباحث و سنجش‌های ناروا

فرق و ادیان: نقد را سنجش عیار معنا کرده‌اند و دراصطلاح، تمیز سره از ناسره. رعایت انصاف، کنار گذاشتن پیش‌داوری‌های ذهنی و پرهیز از هرگونه غرض‌ورزی، پایه‌‌های اساسی نقد هستند که آن را پذیرفتنی‌ می‌سازند. بی‌تردید، هرچه موضوع مورد نقد، پیچیده‌تر باشد، نقد و سنجش آن، به مراتب دشوارتر بوده و نیاز به دانش و تخصص را دوچندان می‌سازد.

با این مقدمه، نیم‌نگاهی داریم بر نقد یکی از افراد چهره‌شده به هر دلیل- در سال‌های اخیر. آقای «رائفی‌پور» که این‌روزها به عنوان کارشناس و منتقد جریان‌های نوپدید معنوی و فرقه‌های انحرافی، فعالیت‌های رسانه‌ای زیادی داشته و با برپایی نشست و سمینار و سخنرانی و کارگاه‌های آموزشی نقد جریان‌های مختلف، به چهره‌ای شناخته‌شده در نسل جوان تبدیل شده‌اند، این‌روزها سخنانی در نقد اقدامات و اغتشاشات اخیر دراویش گنابادی مطرح کرده‌اند که با تعاریف مذکور از نقد، سنخیت چندانی نداشته و لذا ممکن است نتایجی وارونه را منتج گردد که مطمح‌نظر ایشان و دیگر دغدغه‌مندان این عرصه نباشد.

در درجه اول باید توجه داشت دست گذاشتن روی جریانی که صدراخبار داخلی و خارجی شده و حتی کسانی که تا به امروز،‌نامی از دراویش نشنیده بوند، ‌تحت‌تأثیر تبلیغات رسانه‌ای جریان‌های معاند و فرصت‌طلب در روزهای اخیر، امروز ممکن است با تعاریف تحریف‌شده‌ای از این فرقه مواجه شده باشند، امری است حساس و حساسیت‌برانگیز. پس بی‌گدار به آب زدن به قیمت روی منبر رفتن و خالی نبودن عریضه!- با منطق و مصلحت، تعارض دارد.

نکته دوم آنکه، اگر احساس‌وظیفه نموده، خواستیم سرعت‌عمل به خرج داده، فضای منفی و تحریف‌شده را به نفع خود مصادره‌به‌‌مطلوب نماییم، پیش از هر چیز، دانسته‌ها و آگاهی‌هایمان را مورد سنجش قرار داده و با تکمیل و تصحیح و به‌روزرسانی و البته پس از مشورت با صاحبان فکر و نظر، وارد میدان شویم تا خدای‌ناکرده، ناآگاهی یا کم‌آگاهی‌مان خسارتی مضاعف را موجب نگردد؛ چنانچه در سخنان مورد اشاره، شاهد بودیم.

عدم شناخت جامع و مانع «تصوف فرقه‌ای»، فرقه‌های منشعب از آن و ویژگی‌ها و شاخص‌های هرکدام، مهم‌ترین نقطه‌ضعف سخنان آقای رائفی‌پور در نقد دراویش‌گنابادی است که چماقی به دست منتقدان زیرک و هشیار این فرقه برای واکنش‌های رسانه‌ای مقابل می‌دهد. خلط مباحث انحرافی فرقه‌ای گنابادی(مثل آداب تشرف) با تپق زدن قطب سالخورده هنگام قرائت قرآن و از آن بدتر، طرح اشتباه ماجرای تجاوز سال‌ها قبل- قطب فرقه «نوربخشیه»(جواد نوربخش) به یکی از مریده‌ها، نه‌تنها خوراک فکری ناسالم برای مخاطبان فراهم می‌سازد، بلکه روزنه‌ را برای عرض‌اندام فرقه‌ها در هجمه و خدشه به این اشتباهات فاحش باز می‌گذارد.

گذشته ازاین، نوع طرح نقد نیز موضوع مهمی است که میزان اثرگذاری، وابسته بدان می‌باشد. اقدامات اخیر دراویش و درویش‌نمایان و صف‌بندی‌های ضدانقلاب و جریان های برانداز پشت‌سر آن‌ها، از پیچیدگی‌های بسیاری برخوردار است که از ابعاد مختلف درون‌فرقه‌ای، برون‌‌فرقه‌ای، سیاسی، اجتماعی، اعتقادی و عرفانی و.... قابل نقد و بررسی است. بنابراین، منحصر ساختن نقد به سطحی‌ترین لایه -ـآن‌هم در شرایط بحرانی و حساس کنونی- و دست گذاشتن بر جنبه‌های سخیف مثل سجده بر قطب یا دست بوسی و بدتر از همه اشتباه در خلط فرقه‌های درویشی(نوربخشیه و گنابادی)، نه‌تنها دردی دوا نمی‌کند بلکه چه بسا دردهای دیگری را نیز عارض گرداند! در نقد یک تحرک با ابعاد مختلف سیاسی، اعتقادی و اجتماعی، باید از همین مناظر ورود نمود و باافشای پشت‌پرده سیاست‌ها، اهداف، جریان ها و عناصر مختلف، گامی مؤثر در راستای آگاهی‌بخشی و اثرگذاری برداشت. قرار گرفتن در صدر لایک‌ها و پربازدید‌های هفته، عاملی برای بالیدن به خود نیست اما به هر حال، مسئولیتی است سنگین که لزوم ارتقای دانش، آگاهی و بینش و تخصص را به فرد یادآور می‌شود. با عنایت به این مهم و در نظر گرفتن شرایط حساس کنونی که دشمن داخلی و خارجی- مترصد کوچک‌ترین فرصت برای ضربه زدن به مبانی اعتقادی و متزلزل ساختن پایه‌های نظام می‌باشد، ورود به عرصه نقدو نقادی باید با احتیاط و هشیاری مضاعف همراه باشد تا نیات خیرخواهانه و اصلاح‌گرانه از مسیر صحیح منحرف نشده و به نتایجی معکوس، منتهی نگردد.

18 بهمن‌ماه 1396


نظر شما
نام
پست الكترونيک
وب سایت
متنی که در تصویر می بینید عینا تایپ نمایید
نظر